Bokrijk, een landelijk museum

adres bokrijk

Het Openluchtmuseum Bokrijk werd in 1953 opgericht door de provincie Limburg en staat onder leiding van gouverneur H. Verwilghen (1883-1955) en zijn opvolger L. Roppe (1914-1982). De oprichting betekent dat de bouw van een museum kan beginnen. Het instituut ging pas officieel open na de voltooiing van de eerste grote productielijnen voor de museumbouw in 1958.

Het Bok Creek Open Air Museum is het eerste van de nieuwe folklore openluchtmusea in het naoorlogse Europa. Deze musea zijn meestal groter dan de eerste in de 19e en late 20e eeuw, geïnspireerd door de politiek, maar volgen ook een dubbele trend. Enerzijds reageerden ze op de ernstige gevolgen van de industriële revolutie, vooral op het verval van plattelandsbewoners en de populaire cultuur. Aanvankelijk werd Bokrijk beschouwd als een “schuilplaats” voor gebruiken, etiquette, handwerk, voorwerpen, gebouwen en landelijke landschappen die verloren zouden kunnen gaan. Dit betekent dat niet alleen het serviesgoed, maar ook het hele huis, de schuur, de paarden, religieuze gebouwen en interieurs van verschillende regio’s zijn overgebracht naar Bok Creek. Aan de andere kant worden openluchtmusea vaak gezien als de basis voor het opbouwen van een regionaal imago. Onder impuls van de eerste conservator, de schilder Charles Wellens (1889-1958), ging alle aandacht in Bokrijk in eerste instantie uit naar de uitvoering van de Kempense volkscultuur. Wellens ‘opvolger, kunsthistoricus dr. Jozef Weyns (1913-1974) pleitte al snel voor de uitbreiding van het Vlaamse gewest. Voor Weins, die openhartig en gelijkgestemd is in het Vlaams, gaan universeel onderwijs en het behoud van de Vlaamse volkscultuur hand in hand.